Door: Esther 23-06-2009 17:13:55

D-Day, Onze koersweek (Deel 2)

U heeft er even op moeten wachten maar hier dan het verslag van de grote dag en de dagen erna.

Donderdag 4 juni, D-Day
En toen was het eindelijk D-Day! Om kwart voor vier ging de wekker. Het was nog midden in de nacht, maar toch moesten er een paar pannenkoeken naar binnen worden gewerkt. De eerste set bidons werd klaargemaakt, en om een uur of vijf gingen we richting de start. Om 5:09 uur precies vertrok de stoet van ruim 1200 wielrenners met lichtjes op hun fietsen. Een indrukwekkend moment en een prachtig gezicht.
De eerste klim was prachtig, een lint van lichtjes trok door de haarspeld bochten en langzaam werd het licht. En het ging soepeltjes! Ik ben doorgaans geen ochtendsporter, en zeker niet zonder warming-up. Na aankomst op de top heb ik snel een busje gezocht om naar beneden te gaan, ik ben namelijk niet zo’n daler. Het was maar goed dat ik die keuze gemaakt heb, het was nog flink koud en Ron was tegen de onderkoeling aan beneden gekomen. Toch gingen onze beide tweede klimmen ook als een speer.
De derde beklimming werd iets zwaarder, het werd al warmer want de zon begon flink te schijnen. Toen ik weer beneden was en op weg naar de camping om mijn bidons te vullen, stonden daar in eens 6 supporters voor ons waarvan ik dacht dat ze naar Tsjechië op vakantie waren of moesten werken! Dat was echt een super verrassing!
Toch maar wel snel m’n spullen gepakt om door te gaan voor de vierde beklimming. Het eerste stuk vloog ik omhoog dankzij het verrassingsbezoek! Daarna fietste ik Leo Peelen achterop. Hij fietste een lekker rustig tempo en we raakten aan de praat. Ik vroeg of ie uit het wielrennen kwam (kon je nu niet meer direct zien aan z’n postuur..), bleek ie als baanwielrenner namens Nederland op de Olympische Spelen geweest te zijn, en ook nog eens veelvoudig Nederlands kampioen te zijn. Tja ik kan ook niet alles weten! Na een tijdje besloot ie een tussenstop te houden bij een watervalletje, dus ben ik maar weer alleen doorgefietst. Het was een zware beklimming, de zon scheen vol op de berg en het was heet. Gelukkig werden er door vrijwilligers in diverse bochten sponzen aangereikt.
Na de vierde klim heeft Ron beneden op mij gewacht. Hij wilde toch zelf even zien hoe ik er aan toe was en of ik wel voldoende at en dronk. Toen ie zag dat het goed was is hij voor zijn vijfde beklimming gegaan, en heb ik nog even genoten van ons verrassingsbezoek en een tijdje gerust. Ik was toch wel ontzettend moe. Na het relaxen en een opkikker was ik er weer helemaal klaar voor. Op naar mijn vijfde beklimming! Het duurde even voordat ik weer echt lekker in m’n ritme zat, maar de laatste bochten vloog ik, dit ondanks de flinke wind die op de top inmiddels opgestoken was. Snel weer naar beneden voor de zesde en laatste klim.
Beneden op de camping ben ik door collega Alpe d’HuZessers en aanhang met een staande ovatie uitgezwaaid, daar begon het genieten al. In elke bocht stonden nog mensen, maar het was toch wel heerlijk om die niet nog een keer daar te hoeven zien staan. Onderweg iedereen bedankt, en ontzettend genoten. Ron was al klaar, maar die is weer naar beneden gekomen om samen met mij het laatste deel van mijn klim te volbrengen zodat we samen om 20:51 uur konden finishen. Dat finishen was echt een ontzettend bijzonder moment. Onze prestatie voor Marianne was volbracht. Ontzettend trots op elkaar, en volmaakt gelukkig met onze prestatie volgde een hele dikke knuffel. Daarna volgden nog vele knuffels van al onze supporters die ook boven op de berg waren.
Terug op de camping hebben we nog wat macaroni gegeten, een interview gedaan voor Vlistam Radio, en daarna heerlijk geslapen!


Vrijdag 5 juni, the day after
Vrijdags is vrij snel voorbij gegaan. Eerst hebben we lekker uitgeslapen. Gelukkig geen spierpijn! ’s Middags hebben we pizza gegeten met Es d’r ouders en met Mieke en haar ouders. Daarna zijn we naar de feestavond gegaan. Er was champagne, en we konden even lekker bijpraten met andere fietsers over hoe zij de dag hebben ervaren. En natuurlijk hebben we gedanst! Er waren diverse optredens, waaronder die van Margriet Eshuijs en Maarten Peters. Wat een prachtig nummer hebben die toch gemaakt! De tent ontplofte bijna!


Zaterdag 6 juni, terug naar huis
Zaterdags hebben we (tussen de buien door) de spullen gepakt, en zijn weer naar huis gereden. Thuis aangekomen bleek ons hele huis versierd! Een top afsluiting van dit prachtige avontuur!


Zoals jullie hebben kunnen lezen was de hele week ontzettend bijzonder, met een sfeer die eigenlijk niet te beschrijven is. Het was heel bijzonder al die mensen bij elkaar die voor iemand anders die berg wilden beklimmen. Volgend jaar hopen we er weer bij te zijn. Niet meer als individuele deelnemer, maar wellicht met een team of als vrijwilliger. Mocht er iemand enthousiast geraakt zijn en een team willen oprichten, neem gerust contact met ons op!

Omdat we niet iedereen persoonlijk kunnen bedanken willen we graag via deze weg iedereen enorm bedanken voor alle support in de vorm van donaties, aanmoedigingen en interesse in onze actie. In het bijzonder willen we de meegereisde supporters nog even bedanken! Top dat jullie er waren, BEDANKT!!

Komende tijd zullen we via deze site het laatste Alpe d’HuZes nieuws voorlopig blijven melden. In ieder geval zullen we rond 12 oktober de totale opbrengst ook hier bekend maken!

Bedankt voor het bezoeken van onze site!

Met sportieve groeten,
Ron en Esther

Foto's van de hele week kun je hier bekijken!

Doneren kan nog tot 12 oktober!
DONEER DIRECT!