Door: Esther 19-04-2009 20:10:07

De trainingen

Weekend Limburg
Het eerste weekend van april zijn we met de triathlon vereniging naar Limburg geweest. De echte trainingen waren zaterdag en zondag, maar we hadden allebei ook de vrijdag en de maandag vrij. Kortom tijd genoeg om ons eens flink te testen in de Limburgse Heuvels.

Vrijdag was het prachtig weer en we konden het dan ook niet laten om alvast een rondje te gaan fietsen. Met een groepje van 7 hebben we een klein rondje (40 km) gemaakt, en zijn naar het hoogste punt van Nederland gefietst (Vaals). De benen voelden goed en we waren helemaal klaar voor de rest van het weekend!
Zaterdag gingen we in twee groepen op pad. Ron met de snelle jongens mee, Es met de rest van de groep. Beiden hebben we een flink stuk gefietst, maar de Keutenberg en de Cauberg werden nog even ontweken. Wij waren dan al wel flink aan het fietsen, voor de rest van de triathleten begint het fietsseizoen pas net!
Bij terugkomst op het park was het de bedoeling om gelijk nog een stukje hard te lopen. Dat loopt best zwaar met die fietskilometers in je benen!
Na het eten was het tijd voor de tweede training van die dag: De klimtijdrit! Het was prachtig weer dus iedereen in korte broek weer op de fiets richting de Camerig. Onderweg werden we tegengehouden, er kwam een profwedstrijd langs (met een hele leuke naam: De Hel van het Mergelland). Na een kwartiertje wachten in het zonnetje kwamen de profrenners de berg afgescheurd! Ongelofelijk wat gaat dat hard!
Na de tussenstop konden we verder naar het startpunt van onze tijdrit. Snel van start want de profs zouden de berg weer naar beneden komen. Toen iedereen onderweg was voor zijn/haar tijdrit, kwam de profronde alweer terug, sneller dan wij hadden gehoopt… Iedereen moest in de kant gaan staan, dus einde tijdrit! Helaas, volgend jaar beter.
De volgende dag gingen we met z’n allen op pad. Diverse bergjes, waaronder de Sibbe, de Keutenberg en de Cauberg, werden verschillende keren beklommen, en na een km of 60 waren we weer terug op het park, om ons weer klaar te maken voor de middag. ’s Middags moesten we namelijk nog een bike-run-bike-run-bike-run doen. Na een klein stukje fietsen, en nog ‘even’ de Eyserbosweg, kwamen we aan op de plek waar het moest gebeuren. Eerst zette iedereen z’n hardloopschoenen klaar, en vervolgens deden we het fietsrondje met elkaar. Bij terugkomst snel de loopschoenen aan om het looprondje te verkennen. En daarna deed je dat nog 1 of 2 keer! Best pittig!
De meeste gingen zondag avond naar huis, maar wij bleven nog een nachtje om maandag samen nog een flinke tocht te fietsen. Het weer was prachtig, en het was heerlijk rustig om te fietsen. Een topdag om het sportieve weekend mee af te sluiten. Weer zo'n 300 km erbij op de teller. Helemaal top!


Veenendaal-Veenendaal, de toerklassieker
Op 11 april was de toerklassieker Veenendaal - Veenendaal. Deze schitterende voorjaarsklassieker is gebaseerd op het parcours van de Wielerklassieker 'Dutch Food Valley Classic (voorheen Veenendaal – Veenendaal).
Rond half 9 startte we vanuit Veenendaal voor de 135 km. De route was prachtig. De eerste berg die we tegenkwamen was de Amerongse Berg. Een prachtig klimmetje om mee te beginnen. De route vervolgde zich over diverse heuvels in de omgeving Oosterbeek, Doorwerth en Arnhem, waaronder de Defensieweg, Autoweg, Wageningse Berg, Italiaanseweg, Zypenberg, Emma Pyramide, Posbank, Holleweg, Grebbeberg, en Koerheuvel.
Na 136 km, 1040 hoogtemeters en bijna 5,5 uur kwamen we eigenlijk nog redelijk fit weer terug in Veenendaal. Het was super gegaan, de route was prachtig en het weer zat mee. Terug in de auto hadden we een paar spetters regen, beter kan je het niet treffen! Volgend jaar weer!

De Van Brienenoordbrug
Een paar dagen geleden hebben we dan wel Veenendaal-Veenendaal gefietst, maarja de beentjes moeten toch maar weer aan de slag. Tweede Paasdag vertrokken we vanuit huis richting de Van Brienenoordbrug in Rotterdam. Echte bergen hebben we hier natuurlijk niet, en die dijken op zijn ook maar korte klimmetjes. Dus dan maar naar de dichtstbijzijnde wat langere klim. Van de ene kant is de ‘klim’ 1200 meter, vanaf de andere kant 1300 meter. Met een redelijk zwaar verzet zijn we vier keer de brug heen en weer gegaan, zodat we aardig wat interval meters er op hadden zitten. Daarna zijn we snel naar Waddinxveen gefietst. Daar was namelijk de wierronde van Waddinxveen, en een oud collega van Esther deed mee met de Amateurs A. En wat wil het toeval (naja toeval, wij hebben hem er natuurlijk gewoon naar toe geschreeuwd!!), hij wint zijn aller eerste wedstrijd! Imo gefeliciteerd, helemaal super!
Zelf hebben we er ook weer een mooi rondje opzitten van bijna 85 km.